Crítica | Frankenstein (1931)
- Igor Biagioni Rodrigues

- 28 de out. de 2025
- 3 min de leitura
Atualizado: 24 de nov. de 2025
Pode um homem se igualar a Deus?
Por Igor Biagioni Rodrigues.

O horror/terror como gênero narrativo surge para simbolizar e emular os medos e anseios da humanidade e da sociedade. Seja na literatura ou no cinema; vide suas raízes no Expressionismo Alemão, uma vanguarda que nasceu em uma Alemanha destruída e desmoralizada pela Primeira Guerra Mundial; o gênero sempre refletiu os temores e crises de seu tempo.
Mary Shelley escreveu o romance gótico Frankenstein no início do século XIX, uma época de descobertas e grande efervescência científica e filosófica. Entre as influências da época estavam o galvanismo (geração de corrente elétrica por meio de reações químicas e sua aplicação para estimular tecidos biológicos, como músculos e nervos) e o Iluminismo, movimento filosófico centrado na razão e no homem, com o intuito de compreender o mundo racionalmente. Já o filme foi lançado em um período entre guerras, carregando também as tensões de seu próprio contexto histórico.
Baseado no livro de Shelley e em uma peça teatral, o longa conta a história de Henry Frankenstein (Colin Clive), um cientista obcecado por ultrapassar os limites entre a vida e a morte. Ele passa as noites vagando por cemitérios ao lado de seu assistente, o corcunda Fritz (Dwight Frye), recolhendo partes de corpos para montar um ser humano completo. Para concluir sua criação, Frankenstein precisa de um cérebro e envia Fritz a uma universidade próxima para buscá-lo. No entanto, durante a missão, o assistente acidentalmente quebra o frasco que continha um cérebro saudável e, apressado, pega outro sem perceber que está identificado como “cérebro criminoso”. Ignorando esse detalhe, Frankenstein utiliza o órgão em sua criatura e aguarda uma tempestade elétrica para dar vida à sua obra. Enquanto isso, o Dr. Waldman (Edward Van Sloan), antigo mentor do cientista, junto de Elizabeth (Mae Clarke), sua noiva, e Victor (John Boles), seu melhor amigo, tentam convencê-lo a interromper o experimento. Contudo, tomado pela ambição, Frankenstein prossegue e finalmente traz sua criação à vida, um feito extraordinário que logo se revela trágico.

Frankenstein tornou-se um dos filmes de terror mais icônicos não apenas da clássica franquia da Universal, mas também do gênero cinematográfico como um todo. O longa se distancia do terror característico do Expressionismo Alemão ; embora estilisticamente se inspire nele, com cenários irregulares e atmosfera gótica e sombria; e, diferente de outros filmes anteriores, como Nosferatu (1922), o horror aqui é menos gráfico e mais psicológico. Suas discussões giram em torno da moralidade humana: não é um simples filme de monstro. “Está vivo! Agora eu sei o que é se sentir como um deus!”, grita Frankenstein em um dos momentos mais marcantes da produção. É inevitável não refletir sobre as discussões científicas e religiosas que essa cena carrega.
Embora muitos iluministas acreditassem em um Deus criador que estabeleceu as leis naturais do universo, o Iluminismo colocou a razão humana como principal ferramenta para compreendê-lo, substituindo a fé e a revelação como fontes de conhecimento. O cientificismo, cada vez mais forte entre os séculos XVIII e XIX, parecia não encontrar limites na busca por entendimento, e o ser humano se sentia cada vez mais próximo de Deus. Então... por que não igualá-lo? Se essa crítica já era inovadora na literatura, também o foi no cinema.

É claro que o filme está longe da profundidade do livro em que se baseia, mas ainda assim é uma obra realmente inovadora. Seu maior destaque se deve à interpretação magistral de Boris Karloff como o Monstro. Somado ao excelente trabalho de maquiagem, Karloff encarna o personagem de forma impressionante. Sem falas e sem um roteiro brilhante, o ator depende apenas de sua fisicalidade para transmitir as emoções do personagem: medo, raiva e desespero.
Por outro lado, o longa não possui muito brilho além disso. Sua montagem é fraca, com o uso excessivo de fade outs nas transições, o roteiro não aprofunda os acontecimentos, e os personagens são rasos. Ainda assim, é inevitável reconhecer Frankenstein como uma das obras mais importantes do gênero e destacar a atuação de Boris Karloff como um dos monstros mais marcantes (senão o mais marcante) da história do cinema.
Para quem só se importa com números:
Nota- 7/10.
Ficha Técnica:
Título Original: Frankenstein
País de Origem: Estados Unidos
Roteiro: Garrett Fort, Francis Edward Faragoh (baseado na peça de Peggy Webling e no livro de Mary Shelley)
Direção: James Whale
Duração: 71 min.
Classificação: 12 anos.
Elenco:
Colin Clive como Henry Frankenstein
Mae Clarke como Elizabeth Lavenza
John Boles como Victor Moritz
Boris Karloff como O Monstro
Edward Van Sloan como Dr. Waldman
Frederick Kerr como Barão Frankenstein
Dwight Frye como Fritz
Marilyn Harris como Maria
Michael Mark como Ludwig






LC88 mình thấy dạo này nhiều người nhắc nên ghé thử cho biết, kiểu vào xem giao diện với cách họ trình bày thông tin thôi chứ không ngồi lâu. Lướt qua vài phút là thấy họ đặt phần “tổng quan” khá nổi, đọc nhanh cũng nắm được họ tự giới thiệu là làm theo chuẩn châu Âu với dịch vụ 5 sao. Mình thích kiểu viết chia đoạn ngắn, mỗi ý tách thành khối nên nhìn không bị rối mắt, kéo xuống cũng dễ theo dõi. Thanh điều hướng ở trên nhìn gọn, bấm qua lại mấy bài giới thiệu không bị lạc. Nói chung cảm giác họ chăm chút phần chữ nghĩa hơn nhiều site mình từng xem,…
https://de88.com.mx/ mình ghé thử cho biết thôi, kiểu bấm vào xem giao diện ra sao chứ không có mục tiêu gì rõ ràng. Vừa load lên là thấy đúng vibe WordPress đơn giản, nhìn nhẹ mắt và dễ định hướng, không bị rối. Mình lướt vài giây là nhận ra ngay phần bài đăng đầu tiên kiểu “Welcome to WordPress…” đọc qua là hiểu đây là post mẫu, có thể sửa hoặc xóa. Trang không màu mè nên cảm giác thân thiện, giống mấy blog mới dựng xong để test bố cục. Ở cạnh bên cũng có mấy khối thông tin đặt gọn gàng, nhìn vào là biết chỗ nào để xem nhanh. Sidebar để “Recent Posts” và “Recent Comments”…
KJC mình thấy bị nhắc hoài trong mấy group giải trí trực tuyến nên cũng vào xem cho biết chứ không định đào sâu gì. Lướt một vòng thấy trang làm khá dễ theo dõi, kiểu chia nội dung thành từng khối nên đọc không bị ngợp. Mình để ý đoạn họ nói có gần 20 tiêu chí về minh bạch bảo mật, đọc qua thấy ít nhất họ viết rõ ràng chứ không kiểu khẩu hiệu. Phần “cột mốc phát triển” nhìn cũng gọn, kéo xuống là thấy các mốc được tách riêng nên không phải căng mắt. Nói chung giao diện không màu mè quá, tiêu đề nổi bật vừa đủ để biết đang ở mục nào, nhất…
https://xembong24h.live/ hôm bữa mình thấy bạn bè share nên bấm vào nghía thử cho biết. Mình không phải kiểu canh giờ xem đủ mọi trận, chủ yếu cần trang nào mở lên là thấy ngay cái mình cần. Giao diện ở đây nhìn khá thoáng, các khối nội dung chia rõ nên lướt trên điện thoại không bị rối. Mình để ý phần lịch/diễn biến trận cập nhật khá nhanh, nhìn qua là nắm được đang đá tới đâu mà không phải bấm qua nhiều trang. Chất lượng hình cũng ổn, xem kiểu nhanh gọn vẫn thấy rõ. Nói chung cảm giác họ làm trang theo kiểu tối ưu cho người xem vội, mở lên là dùng được liền. Menu…